{"id":20885,"date":"2024-01-06T20:01:49","date_gmt":"2024-01-06T19:01:49","guid":{"rendered":"https:\/\/cottage.napokusy.cz\/?p=20885"},"modified":"2024-01-06T20:01:52","modified_gmt":"2024-01-06T19:01:52","slug":"jak-pasterz-zostal-nadwornym-rzezbiarzem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/jak-pasterz-zostal-nadwornym-rzezbiarzem\/","title":{"rendered":"Jak pasterz zosta\u0142 nadwornym rze\u017abiarzem"},"content":{"rendered":"\n

Niderlandy Czeskie to mi\u0119dzy innymi region Drogi Krzy\u017cowej i starych cmentarzy. Tam i tam spotka si\u0119 pielgrzym
z dziesi\u0105tkami rze\u017ab, kt\u00f3re cz\u0119sto s\u0105 niezwyk\u0142e i przerastaj\u0105 sw\u00f3j pierwotny cel. Na przyk\u0142ad rze\u017aby na
wieczn\u0105 pami\u0105tk\u0105 po nich mia\u0142y by\u0107 nagrobki, na czyim \u017cyciu ty, mo\u017ce z wyj\u0105tkiem historyk\u00f3w, pami\u0119taj ju\u017c
tylko kilka. Jednak ich warto\u015b\u0107 artystyczna jest tak wysoka, To ty, dla czyjej chwa\u0142y zosta\u0142y stworzone,
przetrwa\u0142y i dzi\u015b mo\u017cemy podziwia\u0107 ich pi\u0119kno. Kiedy w\u0119drujesz przez Czesk\u0105 Holandi\u0119, i jest
nie ma to \u017cadnego znaczenia, jaka b\u0119dzie pora roku, szukaj ich i zauwa\u017c. On ci\u0119 oczaruje. Je\u015bli masz gust,
prze\u017cy\u0107 ze mn\u0105 poszukiwanie autora niekt\u00f3rych z nich.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

To naprawd\u0119 b\u0119dzie misja? Powojenny rozw\u00f3j nie sprzyja\u0142 temu klejnotowi architektury ludowej, w moim przypadku tak by\u0142o. Zaczn\u0119 szeroko. Z czternastu odkrytych krzy\u017cy
ten w pielgrzymkowej kaplicy \u015bw. zawsze wywiera\u0142 na mnie najwi\u0119ksze wra\u017cenie. Anna na Annabergu mi\u0119dzy Lipov\u0105 a
Lobendavou. (Mimo wszystko, Pisa\u0142em ju\u017c o niej w Szkaplerzu.) Miejsce jest mistyczne, modli\u0142em si\u0119 o,
przesi\u0105kni\u0119ty pro\u015bbami i pragnieniami dziesi\u0105tek tysi\u0119cy pielgrzym\u00f3w. Jaka\u015b szpilka, wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rych znajduj\u0105 si\u0119 stacje Drogi Krzy\u017cowej
obraca si\u0119, jest ogrodzony Ogr\u00f3d Getsemani. A w nim pos\u0105gi, kt\u00f3re opowiadaj\u0105 histori\u0119. \u015api\u0105cy uczniowie, obudzony
gospodarz, anio\u0142\u2026<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Jest w tych rze\u017abach klasycystyczny spok\u00f3j. To ju\u017c nie s\u0105 emocje barokowe, ekstatyczna i bogata mimika twarzy
wyposa\u017cone pos\u0105gi – to ukryta emocja, oswojony \u2013 ale obecny.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

nie, te rze\u017aby nie zosta\u0142y wykonane przez byle kogo… Musz\u0119 si\u0119 dowiedzie\u0107 kto, Pomy\u015bla\u0142em sobie wtedy. Wyszukiwanie przynios\u0142o nazw\u0119:
Franciszek Petrich. Powojenny rozw\u00f3j nie sprzyja\u0142 temu klejnotowi architektury ludowej, ale kto to by\u0142? Kto\u015b st\u0105d?<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Innym razem w\u0119drowa\u0142em po Niderlandach Czeskich, tym razem wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Marii Magdaleny w Kr\u00e1snej
Lepsza. Przy murze oddzielaj\u0105cym teren dawnego cmentarza od ogrodu parafialnego, Sta\u0142em oszo\u0142omiony. Jak
dzieje si\u0119 tak ju\u017c na starych cmentarzach otaczaj\u0105cych ko\u015bcio\u0142y w czasach wcze\u015bniejszych, uratowany
nagrobki s\u0105 nie na miejscu, tam, gdzie pierwotnie sta\u0142y, przesuwaj\u0105 si\u0119 do \u015bciany. I tak trafi\u0142 tu nagrobek Weroniki
R\u00f6misch.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ta rze\u017aba jest po prostu osza\u0142amiaj\u0105ca. Kobieta i dziewczyna. Matka i c\u00f3rka. Empatyczny rze\u017abiarz nie da\u0142 im spa\u0107
wieczny sen na twardym kamieniu, podpiera\u0142 ich g\u0142owy mi\u0119kk\u0105 poduszk\u0105 i ozdobn\u0105 poduszk\u0105. Chyba kto\u015b
by\u0142 \u0142agodnym tw\u00f3rc\u0105… I zobaczmy… znowu Franz Pettrich! Bior\u0105c to za znak, Pu\u015bci\u0142em
w wyszukiwarce. Kiedy cz\u0142owiek ma uczucia, \u017ce sam co\u015b odkry\u0142, jego zaabsorbowanie wydaje si\u0119 by\u0107 znacznie wi\u0119ksze, na pewno to wiesz
zbyt.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wi\u0119c to jest on. Franciszka Serafina Johanna Nepomuka Pettricha. Albo nie? Nie, W\u0142a\u015bciwie, on kiedy
w T\u0159ebenicach pod Ko\u0161\u0165\u00e1lovem, w sercu Czeskich G\u00f3r Centralnych, 29. sierpnia roku 1770, urodzi\u0107 si\u0119, mia\u0142 na imi\u0119
FRANTI\u0160EK Serafin Jan Nepomucen PETRICH. Jego ojciec, Karel Petrich, mia\u0142 stolarni\u0119 w T\u0159ebenicach
i pochodzi\u0142 z rodziny Piotrowej, Greccy rze\u017abiarze. Jego przodkowie wyemigrowali do T\u0159ebenic w r
punkt zwrotny 17. za 18. wieku i leczyli si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Opr\u00f3cz stolarni Petrichowie posiadali r\u00f3wnie\u017c ma\u0142e gospodarstwo rolne, oko\u0142o p\u00f3\u0142 hektara ziemi. Ma\u0142y
Frant\u00edk troch\u0119 pomaga\u0142 tacie w warsztacie, ale przede wszystkim pas\u0142 krowy. To samo w sobie nie jest zbyt praktyczne
czyn, zatem, \u017ceby si\u0119 nie nudzi\u0107, rysowa\u0142 i malowa\u0142. Mo\u017ce prosto do go\u0142ej ska\u0142y. Przechodzi\u0142 kiedy\u015b obok
mieszkaniec T\u0159ebenic i by\u0142 zdumiony – zobaczy\u0142 bardzo udanie wykonany obraz stada pas\u0105cych si\u0119 kr\u00f3w na kamieniu.
Zaj\u0119\u0142o mu to troch\u0119 czasu, ni\u017c wierzy\u0142, \u017ce autor mo\u017ce by\u0107 ma\u0142ym pasterzem, kt\u00f3ry siedzia\u0142 na trawie
dalej, ale potem poszed\u0142 prosto do ojca, mistrz stolarski. Taki talent powinien by\u0107
rozwini\u0119ty!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wstawiennictwo s\u0105siada zadzia\u0142a\u0142o, i tak trzynastoletni Franti\u0161ek pojecha\u0142 do niedalekich Litom\u011b\u0159ic (ty w tym czasie
jego przybycie wygl\u0105da\u0142o w\u0142a\u015bnie tak), pracowa\u0107 tu przez trzy lata z kamieniarzem rze\u017abiarzem Anton\u00ednem Wytkupem
uczy\u0142 rob\u00f3t kamieniarskich. Nast\u0119pnie z mokrym jeszcze \u015bwiadectwem nauczycielskim wyruszy\u0142 do Pragi, gdzie odszuka\u0142 rze\u017abiarza
i rze\u017abiarz Josef Mal\u00ednsk\u00fd, sprawdzi\u0107 swoje umiej\u0119tno\u015bci w praktyce i wci\u0105\u017c wiele si\u0119 nauczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dziewi\u0119tnastoletni Franciszek, polecany przez Mistrza Mal\u00ednskiego, przyje\u017cd\u017ca do Drezna i zostaje przyj\u0119ty do warsztatu
nadwornego rze\u017abiarza Johanna Batisty Dorscha, kt\u00f3ry w\u00f3wczas kierowa\u0142 pracami nad restauracj\u0105 Zwingera.
R\u00f3wnolegle studiuje w drezde\u0144skiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych u s\u0142ynnego Giovanniego Battisty Casanovy i
powoli wy\u0142ania si\u0119 jego w\u0142asny j\u0119zyk rze\u017abiarski. W tym czasie Franti\u0161ek Petrich staje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c Franzem
Pettrich, kt\u00f3ry otwiera si\u0119 na Rampischer Gasse w Dre\u017anie w pobli\u017cu Frauenkirche
warsztat rze\u017abienia w kamieniu. W wieku dwudziestu czterech lat po raz pierwszy wystawia swoje mistrzostwo w drezde\u0144skiej galerii
rozwija si\u0119 tak szybko, \u017ce mia\u0142 zaledwie dwadzie\u015bcia pi\u0119\u0107 lat przez elektora Saksonii Fryderyka Adolfa III. nazwy
rze\u017abiarz nadworny.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Barok odchodzi, a klasyczna doskona\u0142o\u015b\u0107 wydobyta z bia\u0142ego marmuru puka do drzwi sztuki. Kto chce
by\u0107 w, musi jecha\u0107 do W\u0142och. A najlepiej uczy\u0107 si\u0119 na mistrza nad mistrzami, jak wtedy by\u0142 tylko Antonio Canova.
Trzydziestodwuletni Franz ch\u0142onie idea\u0142y klasycyzmu i odwa\u017ca si\u0119 stworzy\u0107 w\u0142asny rze\u017abiarski j\u0119zyk, zosta\u0107
przedstawiciel tzw. drugiej generacji klasycyzmu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Spaceruj\u0105c Drezde\u0144skim Lewobrze\u017cnym Nabrze\u017cem z pewno\u015bci\u0105 rozpoznasz pi\u0119kny budynek dawnej Galerii Sztuki
galeria ze s\u0142ynn\u0105 szklan\u0105 kopu\u0142\u0105. Dzi\u015b jest kolegium dla majsterkowicz\u00f3w, wi\u0119c w\u0142a\u015bciwie to samo
szko\u0142a, kt\u00f3ry pracowa\u0142 tu r\u00f3wnie\u017c w 1809, kiedy Franz Pettrich zosta\u0142 jej profesorem – i tu wyk\u0142ada\u0142
rze\u017ab\u0119 a\u017c do \u015bmierci. Pasterz z T\u0159ebenic.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Jeszcze zanim wr\u00f3cimy do Niderland\u00f3w Czeskich w poszukiwaniu innych dzie\u0142 Franza Pettricha, musimy
zatrzyma\u0107 si\u0119 na jeszcze jednej istotnej cesze jego osobowo\u015bci. Franz by\u0142 masonem i domem, na
kt\u00f3ry ogl\u0105dasz, mie\u015bci\u0142a si\u0119 w nim \u015bwi\u0105tynia i wyposa\u017cenie jego domowej lo\u017cy Zum Goldenen Apfel. Dom dzisiaj
nie znajdziesz, przej\u0105\u0142 w lutym bombardowanie Drezna 1945.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tak wygl\u0105da\u0142 tak zwany klejnot lo\u017cy, kt\u00f3r\u0105 Franz Pettrich nosi\u0142 na piersi podczas pracy maso\u0144skiej.
Lo\u017ca Zum Goldenen Apfel dzia\u0142a w Dre\u017anie do dzi\u015b, a jej cz\u0142onkowie piel\u0119gnuj\u0105 pami\u0119\u0107 o swoim dawnym bracie
nale\u017cny honor.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Rozpocznijmy pielgrzymk\u0119 do rze\u017ab Pettricha w Czeskiej Niderlandach w jednym z jego najpi\u0119kniejszych
nagrobki. Stary cmentarz Mikul\u00e1\u0161ovice logicznie otacza\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142. Nowe cmentarze, kt\u00f3ry nie \u017cyje
wypchni\u0119ty poza wsie i miasta, zacz\u0119li budowa\u0107 dopiero w drugiej po\u0142owie 19. wiek. Pozosta\u0142o tylko kilka grob\u00f3w
z nagrobkami, inne przeniesiono do ko\u015bcio\u0142\u00f3w lub pod dawny mur cmentarny. To jest nagrobek Marii
Anny Roemisch. To by\u0142a matka Franza Zachariasa von Roemischa, wa\u017cne Mikul\u00e1\u0161ovice
biznesmeni, kt\u00f3ry tak bardzo si\u0119 rozwin\u0105\u0142, aby m\u00f3g\u0142 kupi\u0107 maj\u0105tek szlachecki Mal\u00e1 Sk\u00e1la. To by\u0142 on, Kto
tutaj kaza\u0142 zbudowa\u0107 s\u0142ynny skalny Panteon, a pod koniec \u017cycia zosta\u0142 wyniesiony do stanu szlacheckiego. ZA
notabene \u2013 jego nagrobek te\u017c stworzy\u0142 Franz Pettrich.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ale przyjrzyjmy si\u0119 bli\u017cej, to jest tego warte. Niesamowita praca! Smutek jest tutaj dos\u0142ownie namacalny. Mo\u017ce Ty
w tej chwili przychodzi mi na my\u015bl – jak odnosz\u0105cy sukcesy i uznany nadworny rze\u017abiarz przedosta\u0142 si\u0119 z Drezna do Czeskiego
Holandia? Jak to, \u017ce ma tu tyle broni? Winna by\u0142a wojna siedmioletnia i wojny napoleo\u0144skie. Po nich
w Saksonii zacz\u0119\u0142y si\u0119 drastyczne oszcz\u0119dno\u015bci, a zam\u00f3wienia na rze\u017aby w przestrzeni publicznej by\u0142y bardzo rzadkie. I tak dalej
Franz wr\u00f3ci\u0142 na jaki\u015b czas do Czech. Na szcz\u0119\u015bcie dla nas.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Nawet najlepsi przetwarzaj\u0105 swoje pomys\u0142y. Nie przypomina pomnika na nagrobku Franciszka Adama z Vald\u0161tejna
co\u015b? Tak, to ten sam sk\u0142ad, ten sam pomnik, kt\u00f3ry widzieli\u015bmy jaki\u015b czas temu w Mikul\u00e1\u0161ovicach. mniejszy
gr\u00f3b po lewej stronie obejmuje szcz\u0105tki Karoliny z Vald\u0161tejna. A gdzie ty widzisz te pomniki??<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

w Litvinovie. To grobowiec Wallensteina, ostatnia pozosta\u0142o\u015b\u0107 po dawnym cmentarzu. Franciszek Petrich
tym razem nie by\u0142 tylko rze\u017abiarzem, zaprojektowa\u0142 tak\u017ce sam budynek.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

A propos \u2013 kiedy wspomnieli\u015bmy Franza Zachariasa von Roemischa, Franz Pettrich udekorowa\u0142 sw\u00f3j
Panteon na Little Rock z pos\u0105gami i rze\u017abami, Kt\u00f3ry, Niestety, nie prze\u017cy\u0142<\/p>\n\n\n\n

Wr\u0119cz przeciwnie, co zosta\u0142o zachowane, na cmentarzu le\u015bnym znajduje si\u0119 ju\u017c godny uwagi nagrobek Franza Zachariasa von Roemisch
na Ma\u0142ej Skale. Franz Pettrich ozdobi\u0142 go figur\u0105 Wiary.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Gdzie byli\u015bmy ostatnio\u2026 Aha, w Mikulaszowicach. A teraz rozejrzyjmy si\u0119 po ko\u015bciele.
Znajdziemy tu ca\u0142kiem sporo dzie\u0142 Pettricha. Na przyk\u0142ad ta wspania\u0142a rze\u017aba nad grobem Marii
Wentzelowie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

A teraz co\u015b troch\u0119 innego – ulga. Konkretnie ten, kt\u00f3ry zdobi nagrobek Ignaza R\u00f6sslera,
za\u0142o\u017cyciel produkcji no\u017cy w Mikul\u00e1\u0161ovicach.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zniszczenia czasu wy\u017car\u0142y twarz anio\u0142a – a jednak w tym pos\u0105gu wci\u0105\u017c jest si\u0142a, kt\u00f3re nie tylko Ty poczujesz, kim oni s\u0105
nieco kwa\u015bny na duszy. Nagrobek rodziny Herlt\u00f3w, tak\u017ce na \u015bcianie ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Miko\u0142aja w Nixdorfie,
dzi\u015b jednak w Mikul\u00e1\u0161ovicach.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Kilka nagrobk\u00f3w Pettricha znajduje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w pobli\u017cu dawnego muru cmentarnego otaczaj\u0105cego ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Bart\u0142omiej
w Velky \u0160enov. Pozna\u0107 je mo\u017cna przede wszystkim po unikalnych draperiach, kt\u00f3re p\u0142ynnie p\u0142yn\u0105 z krzy\u017cy, Jednak\u017ce
wykonane s\u0105 z piaskowca. Ale oto jeste\u015bmy z powrotem w Kr\u00e1sn\u00e9 L\u00edpie, przy ko\u015bciele \u015aw. Maria Magdalena, w innym
Nagrobek Pettricha. Ale Franz Pettrich tworzy\u0142 nie tylko rze\u017aby nagrobne. Jest na przyk\u0142ad autorem wspania\u0142ej rze\u017aby
zesp\u00f3\u0142 o\u0142tarzy w ko\u015bciele \u015bw. \u0160imon Judy w Lipovej \u2013 z jego pracowni pochodz\u0105 zar\u00f3wno anio\u0142owie, jak i krucyfiks.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ale Franz Pettrich tworzy\u0142 nie tylko rze\u017aby nagrobne. Jest na przyk\u0142ad autorem wspania\u0142ej rze\u017aby
zesp\u00f3\u0142 o\u0142tarzy w ko\u015bciele \u015bw. \u0160imon Judy w Lipovej \u2013 z jego pracowni pochodz\u0105 zar\u00f3wno anio\u0142owie, jak i krucyfiks.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Nie, a je\u015bli ju\u017c jeste\u015bmy w Lipovej, Pospiesz si\u0119 \u2013 je\u015bli mog\u0119 wyrazi\u0107 \u017cyczenie \u2013 pojedziemy jeszcze raz do Annaberg.
Od tego zacz\u0119li\u015bmy nasze poszukiwania. jego kolejna praca to zaledwie kilkaset krok\u00f3w od Bohemian Cottage, Ogr\u00f3d Getsemani.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

\u015api\u0105cy ucze\u0144 Jezusa. Franz Pettrich by\u0142 wyj\u0105tkowym rze\u017abiarzem, My\u015bl\u0119, \u017ce co do tego nie ma sporu. Ty pytasz,
jak zako\u0144czy\u0142a si\u0119 jego pielgrzymka?<\/p>\n\n\n\n\n\n

w Saksonii, a przede wszystkim w Dre\u017anie, stworzy\u0142 wiele nagrobk\u00f3w i innych rze\u017ab. W\u0142a\u015bciwie by\u0142 pewien
\u015brodk\u00f3w przez ich przedsi\u0119biorc\u0119, kt\u00f3ry przeszed\u0142 przez jego \u017cycie. Prze\u017cy\u0142 dwie \u017cony i prze\u017cy\u0142 obie
pi\u0119kne nagrobki. Dla odmiany jest to nagrobek jego pierwszego profesora Akademii Sztuk Pi\u0119knych
w Dre\u017anie, Giovanni Battista Casanova, zwie\u0144czony pos\u0105giem pogr\u0105\u017conej w \u017ca\u0142obie muzy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W ko\u0144cu Franz Pettrich r\u00f3wnie\u017c si\u0119 \u201epogrzeba\u0142\u201d.. Nagrobek na jego grobie na starym cmentarzu katolickim
w Dre\u017anie to tak\u017ce jego dzie\u0142o. kiedy 23. stycze\u0144 1844 w wieku siedemdziesi\u0119ciu czterech lat w Saksonii
metropolia umar\u0142a, wiedzia\u0142, gdzie sen b\u0119dzie spa\u0142, z kt\u00f3rego nie b\u0119dzie mu dane si\u0119 obudzi\u0107. Ale jego rze\u017aby stali na stra\u017cy i pilnowali tego, aby pi\u0119kno nie znikn\u0119\u0142o ze \u015bwiata. Och\u2026 Gdyby\u015bmy tylko mogli zrobi\u0107 ich wi\u0119cej wa\u017cy\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Niderlandy Czeskie to mi\u0119dzy innymi region Drogi Krzy\u017cowej i starych cmentarzy. Tam i tam spotka si\u0119 pielgrzymz dziesi\u0105tkami rze\u017ab, kt\u00f3re cz\u0119sto s\u0105 niezwyk\u0142e i przerastaj\u0105 sw\u00f3j pierwotny cel. Na przyk\u0142ad rze\u017aby nawieczn\u0105 pami\u0105tk\u0105 po nich mia\u0142y by\u0107 nagrobki, na czyim \u017cyciu ty, mo\u017ce z wyj\u0105tkiem historyk\u00f3w, pami\u0119taj ju\u017ctylko kilka. Jednak ich warto\u015b\u0107 artystyczna jest tak […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":19004,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[196],"tags":[],"class_list":["post-20885","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bloga"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20885","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20885"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20885\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20886,"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20885\/revisions\/20886"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19004"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20885"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20885"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cottage.cz\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20885"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}